Internationaal Vrouwendag 2009

Zondag 8 maart, Internationale Vrouwendag. Dit kon vrouwenvereniging Roshan natuurlijk niet zomaar aan zich voorbij laten gaan. Jong  en oud verzamelde zich op deze dag in Helmond. Ze hadden een gemeenschappelijke doel, namelijk  vieren dat ze allemaal vrouw zijn of dit worden.

Op de Internationale Vrouwendag droegen de Roshan leden gedichten voor en werd in de tijd teruggegaan om te vertellen hoe deze dag tot stand is gekomen.
8 maart is de actiedag  van de vrouwenbeweging. Internationale Vrouwendag werd voor het eerst uitgeroepen door Clara Zetkin op de internationale vrouwenconferentie in Kopenhagen in 1910. Hieraan namen zo’n  100 mannen en vrouwen uit 17 landen deel aan. Het Algemene kiesrecht stond centraal tijdens deze demonstratie.In de jaren zestig kwam de belangstelling voor een Internationale Vrouwendag weer terug nadat het een tijdje was afgenomen. Dit dankzij de feministische beweging die in deze jaren actief werd.  In veel socialistische landen is  8 maart als een officiële feestdag erkend. Pas in 1978 werd het feestdag ook door de Verenigde Naties en Nederland erkend. De essentie  van de Internationale Vrouwendag is om opnieuw de  strijdpunten van de vrouwenbeweging naar voren te brengen.Na alle voordrachten toonde 18-jarige Sadaf Yousufi  haar avondjurken collectie. Vervolgens  toonde  voorzitster Anisa Dehzad een film over vrouwen in Afghanistan die in erbarmelijke omstandigheden verkeren en een vrouwelijke rechter die zich bekommert om het lot van deze vrouwen.  De film maakte duidelijk indruk op het publiek. Hier en daar zuchtten de gasten en pikten een traantje weg.

Er vond ook een discussie plaats over de positie van de vrouw in het land van herkomst  en hoe het nu is gesteld met de Afghaanse vrouw in Nederland. Het is niet alleen een dag van vreugde en erkenning maar ook een dag van bewustwording. Het is niet meer dan logisch om stil te staan bij de velen vrouwen waarvan de rechten nog niet erkend worden, zoals het geval is in Afghanistan. Maar ook binnen de Nederlandse grenzen bevinden vrouwen zich in onrechtvaardige situaties.

De serieuze toon tijdens de discussies en debatmomenten werden afgewisseld met Afghaanse muziek en dans.  Een achttal jonge leden voerden de Attan, de nationale dans, op met het pracht en praal van de Afghaanse kleding. Voor even waande het publiek zich in Afghanistan.

Het is goed om trots te zijn dat je een vrouw bent, maar het is nog veel leuker om deze trots op zo’n dag met andere te delen.  Als laatste rest mij nog om al de vrouwen te bedanken die de weg voor mij hebben vrijgemaakt en het leven dat ik nu leidt mogelijk hebben gemaakt.  Het is te hopen dat de vrouwen waarmee het minder is gesteld ook een rolmodel of een hand toegereikt krijgen  om hun stem te laten horen.  Vrouwenvereniging  Roshan hoopt hieraan een steentje bij te kunnen dragen.

© 2017 Roshan Vrouwenvereniging . All Rights Reserved.