Uitzichtloze Toekomst in Nederland

mei 13, 2012

bestuur

No Comments

Overgrote meerderheid van de Afghaanse vrouwen in Nederland kampt met diverse vormen van depressie, stress en vermoeidheid. Dat heeft verschillende psychologische en sociale oorzaken. Het is algemeen bekend dat het verleden van deze vrouwen kenmerkt zich door oorlog en geweld. Sommigen zijn getuige geweest van traumatische gebeurtenissen in eigen land. Aangekomen in Nederland, hebben deze vrouwen nog een lange weg te gaan. De herinneringen en trauma’s achtervolgen hen voortdurend. Ook de onzekerheid over het verblijf in Nederland en de verblijfsstatus zijn op dit moment voor deze Afghaanse vrouwen een nieuw onderwerp om tegen te vechten.

Zo verblijven er in Nederland ongeveer 350 vluchtelingen die onder de 1 F regeling van het Vluchtelingenverdrag vallen. De meerderheid van hen is van Afghaanse afkomst. Deze Afghanen verblijven al jaren met hun gezinnen in Nederland. Indien er vermoedens bestaan dat de man zich schuldig heeft gemaakt aan oorlogsmisdaden in eigen land, wordt hij opgepakt of direct bij aankomst in Nederland verzonden naar een vreemdelingenbewaring. Hij wordt gescheiden van het gezin, 1F regeling betekent eigenlijk niets meer dan ‘geen toekomst voor het gezin’. De procedure die de vader moet doorlopen is lang, pijnlijk, maar ook vooral onduidelijk voor de gezinsleden. Compleet gezin wordt geconfronteerd met een zeer moeilijke en onzekere situatie. Vooral de vrouw en de kinderen hebben last van gevoelens van machteloosheid, verbijstering, angst en woede. Deze uitzichtloosheid in combinatie met de herinneringen en trauma’s uit het verleden is geen makkelijke opgave voor de Afghaanse vrouw. Veel vrouwen hebben aangegeven niet meer te willen werken, weigeren deel te nemen aan de maatschappij en trekken zich terug in een isolement. De onzekerheid over de toekomst van hun man, maar ook hun eigen toekomst brengt veel emoties en verdriet met zich mee.

Lees verder over deze vreemdelingen en het vreemdelingenbewaring in Nederland

De verketterde vreemdeling

Door Greg van de Kreeke:

Er is veel mis in Nederland. De reden voor mij om rechten te studeren is dan ook om met mijn juridische kennis in staat te zijn bepaalde misstanden aan te kaarten en betere alternatieven aan te dragen. Voor mijn bachelor scriptie heb ik mij eerder dit jaar verdiept in het nationale vreemdelingenrecht. Het kwam op mij over alsof ik een beerput opende.

Wanneer een vreemdeling in ons land asiel aanvraagt wordt er door de Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND) gekeken of de betreffende persoon voldoet aan een van de voorwaarden gegeven in de Vreemdelingenwet 2000. Eén voorwaarde is dat hij vluchteling moet zijn, wat betekent dat hij wordt vervolgd omwille van zijn ras, godsdienst etc. Hierbij wordt ook gekeken of de vreemdeling zich in het land van herkomst heeft schuldig gemaakt aan oorlogsmisdaden. Is dit het geval dan verliest de vreemdeling in alle gevallen zijn recht op een verblijfsvergunning. Hij wordt dan teruggestuurd. Logisch, zou je zeggen. Klopt ook, maar er zitten nogal wat haken en ogen aan.

Wat nu wanneer deze vreemdeling niet terug kan? Wat nu als de vreemdeling het risico loopt te worden gemarteld in zijn land? Dan verbieden internationale verdragen Nederland de vreemdeling terug te sturen. Hij zal dan dus hier moeten blijven, hij kan verder nergens anders naar toe. Andere landen zullen de vreemdeling naar Nederland terugsturen omdat hij zich hier voor het eerst heeft gemeld. Omdat volgens huidige wet- en regelgeving de vreemdeling ook in deze situatie een verblijfsvergunning wordt geweigerd, wordt hij dus gedwongen tot een leven in de illegaliteit. Er wordt formeel verblijf geweigerd, terwijl overduidelijk is dat de vreemdeling nergens anders naar toe kan.

Daar komt nog eens bij dat het bewijs waarop wordt gebaseerd dat de vreemdeling zich schuldig heeft gemaakt aan oorlogsmisdaden vaak nogal wat te wensen over laat. Dit bewijs bestaat uit ambtsberichten van onze ambassade in het betreffende land. Als hieruit naar voren komt dat de vreemdeling een administratieve functie had bij het Ministerie van Landbouw van een misdadig regime, is dit reden genoeg om hem te bestempelen als oorlogsmisdadiger en hem (en zijn familie!!) verblijf te weigeren. Het weigeren van een verblijfsvergunning is echter niet het enige. Hij wordt ook nog eens standaard ongewenst verklaard. Dit betekent dat de vreemdeling strafbaar is op grond van het enige feit dat hij zich in Nederland bevindt. Hier blijven is echter zijn enige optie.

Ongeveer 750 mensen en hun gezinnen verkeren op dit moment in de situatie dat ze gedwongen illegaal en volledig rechteloos in Nederland verblijven. Dit is naar mijn mening een Westers land onwaardig en misschien wel inhumaan te noemen. Daarnaast is dit ook voor de samenleving als geheel onaanvaardbaar. Deze personen hebben zich immers misschien wel schuldig gemaakt aan oorlogsmisdaden en lopen nu ongeregistreerd op straat. Zowel linksom als rechtsom is de huidige situatie dus niet erg bevredigend te noemen. De politiek en de rechterlijke macht erkennen dat deze situatie onwenselijk is, maar komen niet met een oplossing. Zij wenden hun hoofd af en negeren de problematiek, waardoor deze groep aan zijn lot wordt overgelaten.

Greg van de Kreeke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Volg ons:

© 2017 Roshan Vrouwenvereniging . All Rights Reserved.